Coca-Cola Christmas Event

Zaterdag waren we uitgenodigd door de fijne mensen van Coca-Cola op hun Christmas Event. Het was duidelijk op de kindjes gericht, met schminkstand, warme wafels met veel slagroom en de Kerstman himself.

Voor de halve set van Familie, Véronique De Cock, Katelijn en mij waren er hapjes, jenever, soep en … Coca-Cola, gewone en light. Veel BV’s, camera’s en fotografen maar voor de moment-suprême konden we helaas niet blijven. Om half zeven vertrokken de trucks, die van ‘The holidays are coming…’

Onze truck (ja, die reed toen nog) vertrok wat vroeger, maar voor we door gingen kregen we nog een attentie: zo’n grote, tele-geleide Coca-Colatruck.

En weet ge nu wat: we geven hem weg. Ahja, wij zijn al veel te oud om daar nog met te spelen dus kunnen we er beter een kindje gelukkig met maken.

Laat in de comments een berichtje achter en laat weten welke kleine snotter je er gelukkig wil met maken. Dat is wel een voorwaarde: niet om uw eigen kinderhartje gelukkig te maken, maar voor dat van uw dochterke/nichtje/… of voor het zelfde van het mannelijke geslacht.

Uit alle geldige reacties zal Katelijn volgende maandag met haar onschuldige hand een gelukkige winnaar trekken.

En haast u maar, want ons kat is ook geïnteresseerd.

Pech onderweg

In plaats van in Maarkedal hutsepot te gaan eten, zijn we 10km voor de finish gestrand in Oudenaarde. In de Ronse Heerweg, een straatje in de middle of nowhere was het gedaan met ons voiture. De motor doet nog van “jing jing jing”, maar echt starten is er niet bij.

Gelukkig was de pechverhelping snel te plaatse en heeft de brave man ons terug naar Dendermonde gesleept. Volgens die zelfde man mogen we deze week op zoek naar een nieuwe racekar, zelf hopen we eerder op een herstelling. Een huis én een auto kopen in dezelfde maand is net van het goede te veel.

Morgenvroeg eens naar de garage bellen.

Camps&Dewulf

Van Bernard Dewulf en een eindredacteur van De Morgen zou je toch mogen verwachten dat ze weten dat een €-teken vóór het getal staat en niet er achter?

Vier maal fout vandaag in de column van Dewulf. Ze zijn wel consequent in hun fouten.

En nu nooit meer vergeten.

Namaak

Dat een perron een ongelooflijke bron van inspiratie om te bloggen kan zijn.

Ik zag dit reclamebord voor Namaak.be en had er wat gemengde gevoelens bij.

Mijn eerste reactie was er één van ‘een angstgevoel opwekken om iemand van iets te overtuigen’ is niet proper, ahja want dat doe je toch met:

Bescherm je eigen gezondheid en die van je geliefden: koop alleen betrouwbare producten

en

Zou u haar leven op het spel zetten?

Dat namaakproducten vaak in sweatshops gemaakt worden, door slecht of niet betaalde mannen en vrouwen of zelfs door kinders die op een schoolbank zouden moeten zitten, is slechts een regel op de website.

Nee nee, ‘MIJN gezondheid’ / ‘MIJN baan’ / ‘MIJN veiligheid’, het had een verkiezingscampagne kunnen zijn.

Laatste rit

Terug tijd gevonden om een stukje te bloggen. Misschien is bloggen op de trein wel een optie om hier vaker iets te laten verschijnen, een krant lezen is tegenwoordig geen optie meer want daar lees je vandaag toch wat je gisteren eigenlijk ook al kon lezen.

Over de NMBS dus, daar ging ik iets over schrijven en nog wel iets positiefs. Toen ik vrijdagavond op het perron van Dendermonde Centraal stond hoorde ik vaag nog een stem zeggen “…maar zal de veiligheid niet in het gedrang brengen”. Euh ja, vrijdagavond rond 18 ben ik niet echt aandachtig meer.

Een minuut later kijkt iedereen op van enkele luide knallen. De trein die het station binnen komt gereden, laat een paar bommetjes op het spoor ontploffen en vooraan op de trein hangt een groot bord ‘Laatste rit van de bestuurder’.

Blijkt dat dat een traditie is om zo een bestuurder die met pensioen gaat in de bloemetjes te zetten. Ik had daar nog nooit van gehoord, maar vond het wel een chique gebaar

Blokken

‘Cause all the cool kids are doing it. Mooi gedaan, dus waarom zou ik het anders doen.

Mijn leven moet er zo ongeveer uit zien. Onderaan wil ik nog minstens anderhalve rode lijn toevoegen.

In de winter naar Spa

(via)

Waar was u op 07-11-07?

Ik zat aan mijn bureau, op een paar honderd meter van waar het allemaal gebeurde.

Radio stond op Radio1, webbrowser op De Standaard Live. Op Twitter was het ook druk.

(voor als ik later mijn gasten hun geschiedenisles aan het opvragen ben)

Ik ben nen engel

De Lijn lanceert ‘Ge zijt nen engel’, een campagne om goed gedrag op de bus en tram aan te moedigen.

En aangezien ik mij dus altijd goed gedraag, zeker op de bus en tram, ben ik dus ook een engel.

Stemmen op mij is uiteraard toegestaan.

Ruud Hendrickx – de taaladviseur van de VRT – was naar verluid niet echt gelukkig met de campagneslogan

Oeps

 Nogal ongelukkig geplaatste reclame bij een artikel op DS.